สุดท้าย ท้ายสุด

บทความสุดท้ายนี้ยาวหน่อยนะ
แต่ก็ท้ายสุดแล้วแหละ


พี่ก็อยากบอกน้องทั้งสองคนในฐานนะรุ่นพี่รหัส 42….. แล้วกันนะ (แก่โคตร ไม่อยากบอกเลยอะ)


พี่เข้าใจนะครับว่าวัยรุ่นคือวัยสนุก อยากลอง ทำอะไร แบบนั้นแบบนี้บ้าง ซึ่งเราก็คิดว่าแค่นี้มันก็โอแล้ว หรือว่าไม่เป็นไร อันนี้ก็ตามแต่คนจะคิดนะครับ แต่สำหรับพี่ อะไรที่มันไม่ดี หรือไม่จำเป็นก็ไม่ต้องไปลองมันหรอกนะ เพราะมีอะไรอีกหลายอย่างบนโลกใบนี้ที่เรายังไม่ได้ลองอีกเยอะ และเวลามันย้อนกลับไปแก้ไม่ได้

คือพี่พอจะผ่านอะไรมาเยอะแล้ว โดนไล่ยิง (ยิงกันจริงๆนะครับไม่ใช่แค่เอาปืนมาถือเล่น) ไล่ตีกันไม้ มีดอะไร แบบนี้ 9ล9 ….. มันไม่สนุกเลย ซึ่งพี่และเพื่อนๆก็ไม่เคยไปยุ่งเหมือนกัน แต่บางทีมัน “พลาด”จนได้ ที่ทำให้ต้องไปเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ คือเรื่องแบบนี้พี่เจอมาเป็นสิบปีแล้วครับ มันไม่ใช่เรื่องน่าเอามาคุยกันหรอกนะ และก็ไม่ใช่เรื่องเท่ห์หรือน่าจำเลย แต่ที่อยากจะบอกก็ระวังกันนะ เพราะเราสองคนเป็นผู้หญิง ก็เป็น"หวง" เท่านั้นเอง โดยเฉพาะน้องกิ๊บขาโหด (แซวนะอันนี้อย่าไปคิดไรมาก) ดูแลตัวเองได้ดีแล้วครับ

เพราะเรื่องบางเรื่องผลมันแย่จนเราแทบทนไม่ไหวเลยนะ

ซึ่งพี่กำลังจะบอกว่าปัญหาที่เกิดบางอย่างมันผลออกมาแบบ ออกหัวก็เจ็บ ออกก้อยก็เจ็บ ตอนนั้นแหละที่มันทรมานอย่าบอกใคร บางเรื่องเวลามันก็ไม่อาจจะทำให้มันดีขึ้นได้


และก็ไอ้เรื่องแบบพี่นี้ เราหนีไม่พ้นหรอกนะ ธรรมชาติสร้างให้ผู้หญิงกับผู้ชายเกิดมาคู่กัน
ไม่มีใครเค้าอยากเจอเรื่องร้ายๆแย่ๆหรอก แต่บางทีมันก็ต้องเจอแบบเลี่ยงไม่ได้จริง
แต่ก็คิดให้มันเป็นอุบัติเหตุชีวิตแล้วกันนะ ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
อะไรที่มันดีๆ ก็เก็บจำมันไว้ ไอ้ที่มันไม่ดีก็ลืมๆมันไปซะ จะได้มีความสุข

และอีกอย่าง พ่อ แม่ พี่น้อง เพื่อนสนิท เค้าก็ไม่ได้อยู่กับเราตลอดเวลาหรอกนะครับ

ส่วนเรื่องที่คุยกับกิ๊บไว้ ว่าจะไม่ยุ่งอะไรกับปรางอีก ก็ตามนั้นนะ แต่จะขนาดว่าไม่ให้มองกันแบบ”คนปกติ”เค้ามองกันก็เกินไป พี่คงทำไม่ได้หรอกนะ และน้องก็ไม่ต้องคิดมากเองเลยนะว่าพี่ไปนั่งรอ นั่งดู หรือทำอะไรอีก เจอกันร้านข้าวอะไรก็ไม่ต้องหลบกัน ไม่ต้องหนีกันแบบนั้นอีกนะ บอกตรงๆเลยโคตรเสียใจเลย




ก็อ่านกันแค่ ปรางกับกิ๊บก็พอแล้วกันพี่ถือว่ารับปากนะ เพราะเดี๋ยวพี่ก็ลบทิ้งแล้ว

เสียดายจริงๆที่พี่ทำได้แค่นี้ ได้คุยกับปราง เหมือนที่ได้คุยกับกิ๊บบ้างก็ดีดิ
ไม่มีโอกาสได้ร้องเพลงชาติ หรือ ฟังเรื่องตลกบ้าง 5555555
และที่สำคัญคงไม่ได้เห็น “รอยยิ้ม” ของน้องอีก





คำสุดท้่าย…….. เสียใจ……….




มีอะไรก็ mail นี้แล้วกัน morning.smiling@gmail.com