มันเร็วมาก

ก็คิดอะไรไม่ออก เอาละ เขียน note บอกก่อนแล้วกัน
ก็บอกว่า ...... ต่างๆนานา น่าจะซัก 3 ครั้งได้


แต่ผลออกมาดูไม่ได้ดีแล้ว เพราะผมรู้สึกได้ว่าน้องเค้าเริ่มดูหลบๆหน้าๆแล้ว
ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมเองเริ่มกลับมาคิดใหม่ แล้วว่าเราต้องทำอะไร
และทำได้แค่ไหน

ไอ้ตอนนี้แหละคิดไปต่างๆนานาเลย ไม่รู้อารมณ์ไหนแล้วเนี่ย
พอหลายครั้งเข้า เริ่มไม่ค่อยดีและ

ก็คิดว่าต้องหาโอกาสคุย ก็รอแล้วรออีก หลายสัปดาห์มากแต่ก็ไม่มีจังหวะซักที
ชื่อก็ไม่รู้จัก ห้องก็ไม่รู้ เบอร์ก็ไม่มี


ต้องบอกผ่านตรงนี้เลยจริงๆนะ พี่ไม่เคยเดินตามน้องหรืออะไรก็แล้วแต่ที่พี่ต้องเดินเกินชั้น 2 ที่พี่อยู่เลย แม้แต่ครั้งเดียวจริงๆครับ พี่กล้าทำกล้ารับ ชอบก็บอกชอบ เกลียดก็บอกเกลียด


ที่พี่รู้ห้องน้องได้ก็ก่อนวันสุดท้ายที่น้องจะกลับบ้านตอนปิดเทอม 1
คือ น้องถั่วงอกลงมาซักผ้า แล้วเค้าก็เดินขึ้นบันไดไป ผมก็อยู่หน้าห้องผมแหละ
ผมอยู่ชั้นสอง ก็ฟังเสียงเท้าและก็ลองกะดูโดยประมาณ ฟังจากเสียงปิดประตู และเวลาที่ใช้ในการเดิน
ก็พอเดาได้แล้วว่า ต้องอยู่ชั้น 4 หรือ 5 จากนั้นผมก็เดินดูว่าห้องไหนตากผ้า มันเลยง่ายมากขึ้น
ว่ามีแค่สองห้องที่ตากผ้าไว้ที่ระเบียงห้องคือ 4xx กับ ห้อง 4xx
พอเหลือสองห้องก็สบาย ก็ดูต่อว่าตอนรถน้องถั่วงอกอยู่แล้วไฟห้องไหนเปิด แค่นี้ก็น่าจะพอเดาได้แล้ว
แต่บอกตรงๆว่า ก็ไม่ได้มั่นใจ 100 % หรอกครับว่าห้องนี้)